Forumi Horizont | Gjithsej 14 faqe: « 1 2 3 [4] 5 6 7 8 9 10 11 12 13 » ... E fundit » Trego 133 mesazhet në një faqe të vetme |
Forumi Horizont (http://www.forumihorizont.com/index.php3)
- Filozofia (http://www.forumihorizont.com/forumdisplay.php3?forumid=124)
-- pse te frikesohesh nga vdekja? (http://www.forumihorizont.com/showthread.php3?threadid=7539)
Per lubin.
Eshter e vertete qe shume gjera nuk mund t'jua thuash njerzve te tu te dashur qe te rrethojne duke menduar se do te te paragjykojne,por une mendoj se duhet te flasesh hapur per shqetesimin qe ke,mbase nuk eshte frike, por mund te kesh nje fantazi te zhvilluar qe te con shume larg ne konceptimin e gjerave,kete fantazi mund ta shfrytezosh pozitivisht ne nje drejtim tjeter,kjo qe komunikove me ne ne forum eshte nje menyre per tu cliruar, provo te shkruash gjithcka qe ndjen dhe kur ta lexosh pas disa ditesh do e perjetosh ndryshe .
Mua nuk me ke lodhur aspak, eshte kenaqesi per mua neqoftese do te ndihmoja sado pak ne lehtesimin e kesaj qe perjeton.Une kam folur hapur me njerzit e mij per semundjen time ,eshte me e thjeshte keshtu, sepse nuk bejme loje te dyfishte, edhe une me ata edhe ata me mua.
Gjithcka duhet pranuar si te vjen, pa e humbur toruan.
Re: me vjen shume keq
Citim:
Po citoj ato që tha lubi
dua te te falenderoj nga thellesija e zemres
1)ndjej jashte mase lehtesim qe e <zbraza >diku kete brenge qe po me gerryen
2)me vjen aq keq per ato qe me tregove--te lutem me kupto drejt nuk eshte fare ideja qe po te misheroj perkundrazi mund te jesh personi me vullnet me te forte qe kam njohur deri me sot--por tani po e ndjej ne vetvete kotesine e shume gjerave me te cilat e stermundoj veten duke i imagjinuar pa pasur asgje prane
kam shume nevoje te te flas serisht:FALEMINDERIT
faleminderit per mbeshtetjen dhe kurajon
I nderuar Fajtori kur fola per egoizmin futa aty ndjenjen e kundert ate qe ne fakt une tani me nuk mendoj me vetem e vetem per fundin tim por edhe te atyre me te cilet une jam lidhur teresisht
nuk di me si te te falenderoj edhe ju Radeshi
nuk e besoni por une kam hasur veshtiresi e frike gjate gjithe jetes time te dua dhe njerezit duke u nisur me teper nga ideja e asaj qe mund ti humbisja per nje arsye ose nje tjeter nje dite e kjo me trishtonte e me kapte paniku deri ne ankth
madje kam arritur deri aty sa perpara te tjereve te shfaq nje perde indiferentizmi duke krijuar nje bllok te madh akulli per te mos i lene e tjeret qe ma duan te miren te me njohin vertete e te hyjne brenda meje
ju nuk e besoni dot se çfare torture eshte te kesh e njekohesisht te mos keshe deshire te duash dike......????
Re: vdekja ankthi frika tronditja
Citim:
Po citoj ato që tha lubi
ju falenderoj pa mase ju:radeshi dhe juve syri i nates
e ndjej veten te vleresuar qe dikush e lexoi mesazhin tim
tani me duhet ta shpjegoj se perse e ndjej veten te <tmerruar>vetem thjesht nga ideja e asaj qe do te vdes
gjyshja qe me rriti vdiq kur une isha ne moshen 10 vjeç e ajo ishte hera e pare qe une jo vetem pashe kufomen e nje njeriu(me te dashurit te zemres time)por u perballa me vdekjen si fakt dhe realitet i prekshem e i pa mohueshem
une nuke di ne do e besoni por me sinqeritet qe nga ajo moshe me filluan enerra te tmerrshme kaloja ore te tera naten pa gjume madje fillova te kisha dhe haluçinacione mendoja per humbjen e jetes e ulerija pa pushim neper shtepi
e tani po ju tregoj nje te vertete megjithese kane kaluar vite qe atehere e familjaret e mi mendojne qe une e kam kaluar gjithçka e verteta eshte krejt e kundert
une i riperjetoj njesoj te gjitha ato ndjesi por e vetmja gje qe me frenon ti shpreh eshte fakti qe jam ne nje moshe te rritur e sidomos njeriu me te cilin kam filluar te jetoj te mos kete mendime ?dyshuese?rrethmeje
Te frikesohesh sepse mbeshtjellesh me dhe, dhe nuk e di se cfare te pret pas vdekjes... Cfare jete te re do te filloje pas vdekjes!?Une e quaj : Vdekja eshte Gjyqi me i larte, ku mblidhen te gjithe njerezit dhe secili komenton dhe filozofon mbi veprat e veta...
S'ka njeri ne te vertete, qofte dijetare, teologe, filozofe, artiste, juriste, presidente, sherbetore, etj etj qe nuk i frikesohen vdekjes. Eshte trishtim komplet i qenies se mishte dhe te asaj shpirterore... Ato qe thuan se nuk i frikesohen vdekjes tregojne perralla te papagallit ne gjuhen arabce./
pershendetje
nuk dua ta ndiej veten apsolutisht te ndryshem nga ju
nuk dua qe te mendoni per mua si per nje njeri te perhumbur
une gjate gjithe kohes jetoj ne nje realitet e madje bej nje jete normale sociale
ajo qe me frikeson me teper ne çdo çast eshte fakti se mos ky stermundimi im ne aparence (qe po e mbaj ne vetmine e brendesine time me kaq fanatizem prej kaq kohesh)mos valle do te me tradhetoje nje dite e te gjithe ata qe me rrethojne do te me
paragjykojne
perqeshin
perbuzin
pertallin
apo ku e di une
dhe perpara tyre do te paraqitet nje person krejt i ndryshem nga ai i derimesotmi qe kishin takuar e njohur
me tmerron fakti se duke njohur keto ankthe e frikera qe perjetoj ne fshehtesi
do te mendojne krejt ndryshe per mua do te zhgenjehen nga une e do te
fillojne te sillen krejt ndryshe me mua
e madje mund te arrijne deri aty sa do t'ju duken teresisht te çuditshme te gjitha menyrat e mija te te menduarit saqe mund te me konsiderojne krejt te huaj per mentalintetin e tyre
e ndoshta krejt te huaj nga ta....
nuk je aspak e ndryshme, te pakten nga une jo
thjesht perpiqu per ate qe te shkrova me lart.
njerezit le te merren me veten e tyre. secili ka boten e vet te cilen dhe endjet brenda saj, te cilen jo te gjithe e kuptojne
me tremb perballja
e di-Analistja-qe gjitheseicili prej nesh eshte krejt i ndryshem nga te tjeret e me vjen kaq mire qe po mundohesh te me kuptosh
une tani me jam nje njeri me nje pozite te caktuar sociale familjare shoqerore
e qe ti arrija te gjitha keto (qe ndoshta nuk jane aq sa shpresje)me eshte dashur ne çdo hap te beja "lufte"te vertete ne jeten time
ju nuk e besoni se per te mos treguar turbullimet pasigurite e ankthet e mija te fshehura me stermundim une kam paraqitur nje aparence tjeter
tek te gjithe te tjeret
perpara tyre une e shfaq vetveten time te forte e te paluhatshme
ne mjaft raste qendroj stoike edhe perbale fakteve qe me prekin
per te mos u shfaqur e dobet dhe e trishtueshme perballe
fatkeqesive--vuajtjeve--dhimbjeve
lubi edhe une i kam keto ekstreme brenda brishtesine te mbyllur ne nje guacke hermetike dhe ne jeten reale jam shume e forte dhe nuk turbullohem as ne momentet me te veshtira, madje shpesh here me eshte dashur te shnderrohem ne nje shpatull ku mbeshteten persona te cilet ne fakt do duhej te me mbeshtetnin mua ne raste fatkeqesish, dhimbjesh, vuajtjesh..
njeriu eshte nje kompleksitet anesh nuk ka vetem nje pjese te karakterit te tij apo natyres se tij. pse mendon ti se keshtu si shkruaj ke forumi u flas njerezve ne realitet? apo mendon qe keto shperthime emocionale qe kam ketu mundet t'i tregoj ne ambjentin qe me rrethon
apo dhimbjen qe kam ne shpirt ta shpreh me fjale
tek njerezit qe presin te jesh e forte stoike sic e the ti.
gjeje hapesiren te shprehesh qe te te lehtesohet brendesia nuk eshte e nevojshme domosdoshmerisht t'u shprehesh personave qe ke perreth. ketu psh e kemi bere si shtepi kukullash ku ndajme perjetimet tona dhe e di? jeta perballohet me lirshem sepse i krijojme hapesire vetes te shprehemi aty ku nuk kemi pse te na vije turp qe brenda nesh eshte edhe femija, qe mundemi t'i lejojme vetes te shprehim ato momente debolese qe nuk mundemi ne jeten e perditshme.
une te pakten keshtu e kam gjetur zgjidhjen
gjithe te mirat
nga une
une---ketu-----ndjehem vetvetja
me duhet te falenderoj kete forum shqiptar e ju te gjithe anetareve qe shkruani ketu per mundesine reale per te shprehur me ne fund me vertetesi gjithçka ndjejme
ka qene nje lehtesim i vertete per mua qe te tregoja pa frike e druajtje mes jush te gjitha ato te fshehta te brendesise time qe me drobitje i kam ruajtur thelle
jam ndjere e lehtesuar dhe me ne fund e perkrahur pavaresisht nga anet e mia paksa te çuditshme qe edhe une per veten time me kohe i kam fshehur e madje mohuar plotesisht
per here te pare ne jeten time une po tregoj vetveten pa medyshje
ajo qe me vjen me teper keq eshte fakti qe e para gje qe tregova ishte ana ime e frikshme e mbushur plot pasiguri
do te doja e ne fakt do vazhdoj me tej te marr pjese ne shume tema te tjera qe jane me entuziaste e me shpresedhenese ndoshta ne kete menyre nuk do te ndjehem vetem e lehtesuar por do te mund dhe te argetohem e te shpreh tek ju dhe anen tjeter te medaljes
ate te nje personi plot bote e gjalleri
faleminderit per shtysen mbeshtetjen dhe kurajon qe me bujari me ofruat nuk do e shperdoroj gjithe kete ndihmese perkundrazi me ne fund me duket sikur tani me e kam gjetur nje vend per vetveten ku mund te jem vertete e qete e sinçerte e pa dorashka ne shprehjen e asnje ndjenje dhe mendimi
rrofshi jeni me te vertete dashmires
Gjithsej 14 faqe: « 1 2 3 [4] 5 6 7 8 9 10 11 12 13 » ... E fundit » Trego 133 mesazhet në një faqe të vetme |
Materialet që gjenden tek Forumi Horizont janë kontribut i vizitorëve. Jeni të lutur të mos i kopjoni por ti bëni link adresën ku ndodhen.